Orde van het Kruis van Liberty
Orde van het Kruis van Liberty
| |
---|---|
![]() Orde van het Kruis van Liberty Breast Star met zwaarden | |
Toegekend door ![]() | |
Type | Staatsbevel |
Gevestigd | 4 maart 1918 |
Land | Finland |
Stoelen | Defensiecommando, Helsinki[1] |
Motto | Isänmaan puolesta ('Voor het vaderland') |
Geschiktheid | Finse onderdanen en buitenlanders, Finse verdedigingsmacht eenheden en andere organisaties[2] |
Criteria | Verdiensten voor de Finse defensietroepen[2] |
Toestand | Momenteel samengesteld |
Oprichter | Carl Gustaf Emil Mannerheim |
Grootmeester | Sauli niinistö |
Kanselier | Ari Puheloinen[1] |
Vice-kanselier | Sakari honkamaa[1] |
Klassen |
|
Website | Vapaudenristinritarikunta |
Statistieken | |
Eerste inductie | Lente 1918[3] |
Voorrang | |
Volgende (hoger) | Geen |
Volgende (lager) | Orde van de witte roos van Finland |
![]() Lintje van de orde van het kruis van de vrijheid |
De Orde van het Kruis van Liberty (Fins: Vapaudenristin ritarikunta; Zweeds: Frihetskorsets orden) is een van de drie officiële staat bevelen in Finland, samen met de Orde van de witte roos van Finland en de Orde van de leeuw van Finland.
Organisatie
De President van Finland is de grootmeester van de orde van de witte roos van Finland en van de orde van de leeuw van Finland, en meestal ook in de orde van het kruis van de vrijheid, waarvan het grootmeesterschap is verbonden aan de positie van de positie van Opperbevelhebber.[2] Al deze bestellingen worden beheerd door boards bestaande uit een kanselier, een vice-kanselier en ten minste vier leden. De bevelen van de witte roos van Finland en de leeuw van Finland hebben een gezamenlijk bestuur.
Geschiedenis
De Orde van het Kruis van Liberty werd op 4 maart 1918 opgericht bij het initiatief van Carl Gustaf Emil Mannerheim. De Finse kunstenaar Akseli Gallen-Kallela kreeg de opdracht om de insignes van de bestelling te ontwerpen met het Old-Scandinavian Fylfot.
Op de stichting waren er zeven klassen: Grand Cross, Cross of Liberty (1e tot 4e klas) en de medaille van Liberty (1e en 2e klas). De decoraties van de orde van het Kruis van de vrijheid werden aanvankelijk alleen verleend in oorlogstijd. Op 18 augustus 1944 werd uitgegeven, waardoor de decoraties in vredestijd kunnen worden toegekend. Ook in 1944 werd Mannerheim (1867–1951) aangewezen als grootmeester voor het leven.[2]
Decoraties van de bestelling werden in grote aantallen toegekend tijdens de Tweede Wereldoorlog, deels vanwege maarschalk Mannerheim die een bevel had gegeven dat gewonde soldaten moesten worden toegekend voor hun offer, en Finland heeft geen gescheiden Decoratie voor gewonden. Het kruis van de vrijheid is meestal gereserveerd voor officieren in opdracht, waarbij de Medal of Liberty wordt toegekend voor soldaten van Junior Rank en NCOS.
Het kruis van Liberty heeft een rood lint wanneer het in oorlogstijd en een geel lint wordt verleend wanneer het in vredestijd wordt toegekend. Geassocieerd met het kruis van de vrijheid is de Mannerheim kruis.
Klassen
![]() De Presidentiële standaard van Finland heeft een kruis van vrijheid, 3e klasse op de linkerbovenhoek |
De klassen van de orde van het kruis van de vrijheid, in afnemende volgorde, met afkortingen zijn:
- Grand Cross of the Order of the Cross of Liberty (VR SR)
- Cross of Liberty, 1st Class With A Grand Star (Neck Order) (VR 1. RTK)
- Cross of Liberty, 1st Class (Neck Order) (VR 1)
- Cross of Liberty, 2e klasse (VR 2)
- Cross of Liberty, 3e klasse (VR 3)
- Cross of Liberty, 4th Class (VR 4)
- Medaille of Liberty, 1st Class (VM 1)
- Medaille voor verdienste, 1e klasse (VR AM 1)
- Medaille of Liberty, 2e klasse (VM 2)
- Medaille voor verdienste, 2e klasse (VR AM 2)
Andere speciale decoraties toegekend tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn:
- Medaille of Liberty 1st Class on Rosette Ribbon (slechts één keer toegekend, aan Field Marshal Mayheim)[4]
- Gouden medaille van verdienste; slechts één keer toegekend, aan generaal Waldemar Erfurth, 13 juni 1944[4]
- Kruis van rouw (VR SURURISTI); gegeven aan het dichtstbijzijnde familielid van een soldaat gedood in actie[5]
- Medaille van rouw (VM SuruMitali); gegeven aan het dichtstbijzijnde familielid van een persoon die is gedood in niet-militaire plicht van oorlogsindustrie of nationale verdediging.[5]
VR 1
VR 2
VR 3
VR 4
VR SURURISTI (Kruis van rouw)
De bovenstaande prijzen zijn voor civiele prestaties, gesignaleerd door de blauwe kleur in de 3e en 4e klassen, en in vredestijd, zoals blijkt uit het gele lint. Awards voor militaire prestaties in de 3e en 4e klassen hebben een donkergrijze kleur die het blauw vervangt en worden toegekend met een rood lint in oorlogstijd.
Opmerkelijke ontvangers
Grote kruisen
- Ion Antonescu[6]
- Walther von Brauchitsch[6]
- Eduard Dietl[6]
- Karl Dönitz[6]
- Adolf Ehrnrooth[7]
- Rüdiger von der Goltz
- Hermann Göring[6]
- Tarja Halonen
- Erik Heinrichs[7]
- Kaarlo Heiskanen[7]
- Heinrich Himmler[6]
- Paul von Hindenburg
- Wilhelm Keitel[6]
- Urho Kekkonen[7]
- Mauno Koivisto[7]
- Jarl Lundqvist[7]
- Carl Gustaf Emil Mannerheim[7]
- Sauli niinistö
- Juho Kusti Paasikivi[7]
- Karl Lennart Oesch[7]
- Erich Raeder[6]
- Lauri Kristian Relander[7]
- Risto ryti[7]
- Aarne Sihvo[7]
- Kaarlo Juho Ståhlberg[7]
- Lauri Sutela[7]
- Pehr evind svinhufvud[7]
- Jaakko Valtanen[7]
- Väinö -klep[7]
- Rudolf Walden[7]
1e klas met een ster
- Ernst Busch
- Wilhelm Canaris
- Rolf Carls
- Eduard Dietl
- Waldemar Erfurth
- Hans Jeschonnek
- Timo Kivinen
- Günther Korten
- Felix Steiner
1e klasse
- Karl Allmendinger
- Hans Baur
- Gottlob Berger
- Wilhelm Berlijn
- Karl Bodenschatz
- Franz Böhme
- Kurt Böhmer
- Theodor Burchardi
- Leopold Bürkner
- Erich Buschenhagen
- Hans Bütow
- Hans degene
- Karl Maria Demelhuber
- Erwin Engelbrecht
- Kurt Fricke
- William R. Furlong
- Herbert Gille
- Władysław Grabski
- Wilhelm Hasse
- Georg Ritter von Hengl
- Adolf Heusinger
- Otto Hoffmann von Waldau
- Alexander Holle
- Alfred Jodl
- Ferdinand Jodl
- Heinrich kittel
- Philipp Kleffel
- Matthias Kleinheisterkamp
- August Krakau
- Hans Kreysing
- Karl von le SUIRE
- Fanni Luukkonen
- Walter Nowotny
- Friedrich Paulus
- Georg Radziej
- Elisabeth Rehn
- Herbert Rieckhoff
- August Schmidt
- Hubert Schmundt
- Ferdinand Schörner
- Hans-Georg von Seidel
- Karl Weisenberger
- Albert Wodrig
- Kurt Zeitzler
- Arthur Zimmermann
2e klas
- Eugen-Heinrich Bleyer
- Eckhard Christian
- Gerhard Engel
- Hans-Karl Freirerr von Esebeck
- Nikolaus von Falkenhorst
- Hermann Fischer
- Bruno Frankewitz
- Eberhard Kinzel
- Mauno Koivisto
- Rolf Nevanlinna
- Carl Petersén
- Erich Rudorffer
- Jorma Sarvanto
- Karl Schnörrer
- Reiner Stahel
- Alois Windisch
3e klas
- Simo Häyhä
- Ilmari Juutilainen
- Paul Klatt
- Einar Lundborg
- Carl Petersén
- Jorma Sarvanto
- Reiner Stahel
- Prins Wolfgang van Hesse
Andere of onbekende klassen
Instellingen

Met de statuten kan de bestelling collectief worden verleend. De volgende zijn toegekend:
- Stad van Vaasa[8]
- Witte bewaker van Finland[8]
- Karelia Guard Regiment[8]
- Guard Jaeger Battalion[8]
- Uusimaa Tarragon Regiment[8]
- Field Artillery Regiment 1[8]
- Uusimaa Regiment[8]
- Karelia Chasseur Regiment[8]
- Pori Regiment[8]
- Vapaussodan Invalidien Liitto[8]
- Jaeger Battalion 1[8]
- Jaeger Battalion 2[8]
- Jaeger Battalion 3[8]
- Jaeger Battalion 4[8]
- Universiteit van Helsinki[8]
- Cadetschool[8]
- Reserve officier school[8]
- Moeders van Finland[8]
- Stad van Mikkeli[8]
- Marine academy[8]
- Sotainvalidien veljesliitto[8]
- Commando school[9]
- Air Force Academy[9]
Zie ook
Referenties
- ^ a b c "Hallitus". Vapaudenristin Ritarikunta (in het Fins). Opgehaald 22 september, 2022.
- ^ a b c d "Asetus vapadenristin Ritarikunnasta. 550/1944". Finlex (in het Fins). Opgehaald 23 september, 2022.
- ^ Tiainen, Jani (2010). Suomen Kunniamerkit / The Orders, Decorations and Medals of Finland (in Fins en Engels). Tampere: Apali. p. 25. ISBN 978-952-5877-03-8.
- ^ a b Tetri 1994, p. 47.
- ^ a b Tetri 1994, p. 49.
- ^ a b c d e f g h Matikkala, Antti (2017). Kunnian Ruletti: Korkeimmat Ulkomomomaalaisille 1941-1944 Annetut Suomalaiset Kunniamerkit (in het Fins). Helsinki: Suomalaisen Kirjallisuuden Seura. p. 511. ISBN 978-952-222-847-5.
- ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r "Vapaudenristin Ritarikunnan Suurristit". Helsingin Sanomat (in het Fins). 6 december 1997. p. E 16.
- ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u Castrén, Klaus (1982). "Yhteisöille Suodut VapaudenRistit". Sotahistorial linnen Aikakauskirja (in het Fins). 2: 205–217. ISSN 0357-816X.
- ^ a b "Presidentti myönsi vapaudenristit päällystöopistolle ja ilmasotakoululle". Helsingin Sanomat (in het Fins). 4 juni 1988. p. 18.
Bronnen
- Tetri, Juha E: Kunniamerkikikirja. Ajatus, 1994. ISBN951-9440-23-2. (in het Fins)
Verder lezen
- Finse orders van verdienste: 100 jaar (PDF). Helsinki: National Archives of Finland, de bevelen van de witte roos van Finland en de leeuw van Finland, de Orde van het Kruis van Liberty. 2018. ISBN 978-952-7323-00-7.